♥♥♥♥♥ بنام یگانه عاشق ♥♥♥♥♥
|
|
|
|
|
ماه هم مثل من تنهاست گاهی کم نور و غمگین ، گاهی شاداب و پر نور. کمی کمتر از دو هفته میگذره از روزی که « ماه » « زهره » رو در آغوش گرفته بود ولی «زهره» بهش وفا نکرد ! و این چند دقیقه وصال ، مرهم زخمهای مدتها انتظار نشد. در حسرت چشم تو دل ماه شكست
از آفریدگارش خجالت میکشید ! از اینکه چرا به اجرام آسمانی چون خودش دلبسته و هستی بخش خود را از نیستی ، به فراموشی سپرده . در تمام طول تاریکی « ماه » باید به خود ببالد. از اینکه شاعران وصفش میکنند و عاشقان رخ معشوق را در او می بینند و طالبان زیبایی ، او را مثال می زنند از اینکه تک قمر زمینه و شبها وقتی خورشید خوابه ، روشنایی تقسیم میکنه. شب چو ماه آسمان پر راز ماه تنهاست ولی وقتی دلش میگیره نگاه منجّم ها رو به سمت خودش جلب میکنه و مردم عادی به همدیگه نشونش میدن. حتی وقتی باعث میشه دل خورشید بگیره ... در شب اکنون چیزی می گذرد ولی خدایی داره که تنهاش نمیذاره از دور سرشار از آرامش دیده میشه ولی اگه بتونی از نزدیک ببینیش ، خواهی دید که چقدر زخم داره ... میان تاریکی « ماه » در این چند میلیون سال یاد گرفته که چشمهاشو ببینده تا عاشق نشه ولی غفلت کرد ... «ماه» دیگه با هر چشمک ستاره ای یا عبور سیاره ای دل نمی بازه. زندگی شاید آن لحظه مسدودیست ولی در دل تاریکی شب همدم آدمهای غمزده ای میشه که تنهایی ماه رو لمس میکنند. کسایی که در دل شب تنهایی خود را با ماه قسمت می کنند ... {اشعار (صورتی رنگ) از : فروغ فرخزاد } اینهمه حروف و کلمه به هم چسبوندم ، که چی ؟ ماه اگه عاشق خدا بود یا میخواست بشه ، اینقدر دور زمین نمی چرخید ! شاید گم شده ، شاید تنهایی و بی یاوری ، سرگردونش کرده ... ماه هم مثل من تنهاست. دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه / دوباره این دل دیوونه واست دلتنگه وقت از تو خوندن ستاره ترانه هام / اسم تو برای من قشنگترین آهنگه بی تو یک پرنده اسیر بی پروازم / با تو اما می رسم به قله آوازم ... |
||